سفیر جمهوری اسلامی ایران
اطلاعيه ها
پيوند هاي مهم
 
 
 
 
 
اداره كل ارزيابي و نظارت وزارت امور خارجه
سیاسی دو جانبه

 

روابط سیاسی جمهوری اسلامی ایران و جمهوری لهستان

 

روابط سیاسی ایران و لهستان به لحاظ تاریخی از سابقه و دیرینه بسیار زیادی برخوردار می باشد به طوریکه کشف سکه های ایرانی دوران سامانی در کاوشهای جدید باستان شناسی در لهستان بیانگر قدمت یکهزار ساله مناسبات (تجاری) بین دو کشور می باشد . اما نخستین سند مکتوب تماس رسمی بین ایران و لهستان به سال 1474 میلادی و نامه اوزون حسن آق قویونلو به یاگولینی پادشاه وقت لهستان بر می گردد . در همین دوران یعنی از قرن 15 میلادی همواره در بین هیات های اروپایی که با دربار صفویه در ایران ارتباط داشتند، تعدادی لهستانی حضور داشتند به گونه ای که این ارتباطات موجب شد زبان ، فرهنگ و حتی صنایع دستی ایرانی در میان اشراف وقت لهستان جایگاهی ویژه پیدا نماید.

در سال 1795 و به هنگام تجزیه لهستان ، ایران یکی از تنها دو کشور جهان بود که اشغال و تجزیه لهستان را هرگز به رسمیت نشناخت و متقابلاً در 1838، ایزیدیر بوروفسکی یک افسر لهستانی تبار در جریان نبرد هرات جان خود را در دفاع از تمامیت ارضی ایران از دست داد. علاوه بر این ، ایران پس از جنگ جهانی اول و بلافاصله پس از تشکیل مجدد لهستان مستقل ، در میان نخستین کشورهایی بود که لهستان را به رسمیت شناخت و با تاسیس سفارت در ورشو به برقراری روابط دیپلماتیک اقدام نمود. اگر چه ایران حتی پیش از جنگ جهانی اول ، در شهر ورشو کنسول افتخاری داشته است .

در آذر ماه ۱۲۹۹ هجري (۱۹۲۰ م) سفارت ايران در ورشو توسط اسد بهادر تاسيس شد و نامبرده تا اسفند ۱۳۰۰ کاردار و سپس تا مهر ۱۳۰۵ وزير مختار بود. متقابلاً در سال ۱۹۲۵ ميلادی سفارت لهستان در تهران نیز دایر شد. متعاقب اين تحولات در سال ۱۹۲۷ ميلادی عهدنامه دوستي و مودت بعنوان يكي از مهمترين اسناد فيمابين دو كشور منعقد و بدین ترتیب روابط دوستانه دو کشور نهادینه و از تثبیت بیشتری برخوردار گردید.

در دوران جنگ جهاني دوم و اشغال لهستان ، حدود صد و بیست هزار نفر از اتباع لهستانی که از اردوگاههای سیبری آزاد شده بودند به ايران مهاجرت كردند که در این رابطه برخورد انساني و مهمان نوازی ايرانيان با اين مهاجرين، نقش مهمی در تقویت پیوندهای اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی دو کشور ایفاء نمود. پس از پايان جنگ تعدادي از مهاجرين در ايران باقي ماندند و هم اكنون گورستاني از لهستاني هاي مقيم ایران در برخی شهرها از جمله تهران بر جاي مانده است. تاسيس انجمن مطالعات ايراني (1942 ميلادي) در تهران و سازمان پيشاهنگي و مدارس لهستاني در سراسر ايران از جمله آثار حضور پناهندگان لهستاني در ايران مي باشند.

پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران، دولت وقت سوسياليستي لهستان از جمله كشورهايي بود كه از ابتدا نظام جديد در كشورمان را به رسميت شناخت. در این دوران همکاریهای و رایزنیهای سیاسی بیشتر به صورت تبادل هیات های عالیرتبه در سطح مقامات عالی رتبه پارلمانی، وزراء و معاونین وزراء بوده است .این همکاریها نیز در حال حاضر بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری لهستان در قالب رایزنی های سیاسی، اقتصادی، و فرهنگی در سطوح مختلف با تبادل هیات های سیاسی ،اقتصادی و فرهنگی ادامه دارد .

 

 

صفحه اصلي | تقویم | سرود ملی | رواديد الكترونيك | اطلاعات تماس | تماس با ما | گالری تصاویر | نقشه سایت | جستجو