سفیر جمهوری اسلامی ایران
اطلاعيه ها
پيوند هاي مهم
 
 
 
 
 
اداره كل ارزيابي و نظارت وزارت امور خارجه
اخبار > مقاله دکتر ظریف در نشریه نیویورک تایمز


  چاپ        ارسال به دوست

مقاله دکتر ظریف در نشریه نیویورک تایمز

 

 ظریف نسبت به افراط گرایی خطرناک عربستان سعودی هشدار داد

 وزیر امور خارجه کشورمان در یادداشتی گفت: جهان به زودی اجرای توافق تاریخی برای حل یک بحران غیر ضروری – اگر چه خطرناک- درباره برنامه هسته‌ای ایران را گرامی خواهد داشت

 متن یادداشت محمدجواد ظریف که در نیویورک تایمز منتشر شده، به شرح زیر است:

«جهان به زودی اجرای توافق تاریخی برای حل یک بحران غیر ضروری - اگر چه خطرناک- درباره برنامه هسته‌ای ایران را گرامی خواهد داشت. همگی امیدار بودیم - و کماکان باور داریم- که حل مساله هسته ایران، امکان تمرکز مجدد بر چالش جدی افراط گرایی که کل منطقه و جهان را به ورطه نابودی کشانده است، فراهم کند.

رئیس جمهور روحانی، به دفعات اعلام کرده‌اند که اولویت اصلی سیاست خارجی ایران عبارت است از دوستی با همسایگان، صلح و ثبات در منطقه و همکاری جهانی، به ویژه در مبارزه با افراطی گری. در مهرماه 1392، فقط یک ماه بعد از روی کار آمدن دولت جدید، ایشان ابتکاری را تحت عنوان جهان علیه خشونت و افراطی گری(WAVE) اعلام نمودند. این ابتکار در مجمع عمومی ملل متحد با اجماع به تصویب رسید و امیدی را برای ایجاد یک تلاش جهانی دور اندیشانه برای مبارزه با تروریسم ایجاد نمود.

متاسفانه برخی کشورها می‌کوشند از تعامل سازنده جلوگیری نمایند. بلافاصله بعد از امضای توافق موقت هسته‌ای در آذرماه 1392، عربستان سعودی که از فروریختن دیوار ایران هراسی به وحشت افتاده بود، تمامی امکانات خود را برای به شکست کشاندن این توافق بسیج کرد. امروز، شواهدی در دست است که برخی افراد در ریاض، نه تنها به تلاش‌هایشان برای جلوگیری از عادی شدن شرایط ادامه می‌دهند، بلکه مصمم هستند که کل منطقه را به سوی تقابل بکشانند.

عربستان سعودی نگران است که با کنار رفتن پرده بهانه جویی‌های هسته‌ای، تهدید جهانی واقعی، یعنی نقش فعال این کشور در پشتیبانی از افراط گرایی خشن نمایان گردد. جلوه‌های توحش و بربریت آشکار است. در خانه، جلادان دولتی با شمشیر گردن می‌زنند - مشابه اعدام اخیر 47 زندانی در یک روز، شامل یک عالم محبوب مذهبی که عمر خود را وقف ترویج دفاع مسالمت‌آمیز از حقوق مدنی نموده بود. در خارج هم، مردان نقاب دار سرها را با چاقو از بدن جدا می‌کنند.

فراموش نکنیم که عاملین بسیاری از اقدامات تروریستی، از واقعه دهشتناک 11 سپتامبر گرفته تا تیراندازی در سن برناردینو و دیگر صحنه‌های توحش افراطی در این فاصله و تقریبا تمامی اعضای گروه‌های افراطی نظیر القاعده و جبهه النصره، یا از اتباع سعودی هستند و یا توسط عوام فریبانی که به پشتوانه دلارهای نفتی دهه‌هاست پیام‌های ضد اسلامی نفرت و فرقه گرایی را ترویج می‌کنند، شستشوی مغزی گردیده‌اند.

راهبرد فعلی سعودی‌ها خارج کردن توافق هسته‌ای از مسیر خود و همینطور تداوم - و حتی وخیم‌تر کردن تنش‌ها در منطقه با استفاده از سه مولفه است: فشار به غرب؛ دامن زدن به بی ثباتی منطقه‌ای با ادامه جنگ در یمن و حمایت از افراط گرایی؛ و تحریک مستقیم ایران. تجاوز نظامی ریاض در یمن و حمایت آن از افراطی‌گری اموری واضح و آشکار هستند. ولی اقدامات تحریک آمیز علیه ایران، هیچگاه به سرخط رسانه‌های بین المللی تبدیل نشده است، چرا که خویشتن داری صبورانه ما مانع از آن تبدیل آن به بحران شده است.

دولت ایران در بالاترین سطوح قاطعانه تعرض دوازدهم دیماه به سفارت و کنسولگری سعودی را محکوم و امنیت دیپلمات‌های سعودی را تضمین نمود. ما اقدامات فوری برای کمک به بازگشت نظم به مجموعه دیپلماتیک سعودی را فراهم نموده و بر عزم جدی خود برای مجازات کلیه مهاجمین تاکید کرده‌ایم. ما همچنین اقدامات انضباطی در مورد کسانی که در انجام وظایف خود در حفاظت از این اماکن قصور داشته‌اند، اعمال کردیم و همچنین یک تحقیق و تفحص داخلی برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی در آینده را آغاز کرده‌ایم.

در مقابل، دولت سعودی و عمال آن، در سه سال گذشته تاسیسات دیپلماتیک ایران در یمن، لبنان و پاکستان را بطور مستقیم مورد هدف قرار داده‌اند - که منجر به کشته شدن دیپلمات‌های ایرانی و افراد محلی شده است. موارد دیگری از اقدامات تحریک‌آمیز نیز وجود دارند. زائران ایرانی هدف آزارهای سازمان یافته بوده‌اند - در یک مورد، دو مامور پلیس عربستان به دو پسر جوان ایرانی در جده تعرض کردند که باعث برانگیخته شدن خشم عمومی گردید. همچنین، اهمال سعودی‌ها در فاجعه منا به کشته شدن 464 نفر زائر ایرانی در مراسم حج اخیر انجامید. علاوه بر این، مقامات سعودی، چندین روز از پاسخ به درخواست‌های مکرر خانواده‌های قربانیان و دولت ایران برای دسترسی و بازگرداندن پیکرهای قربانیان خودداری کردند.

علاوه بر این، خطیبان دولتی در عربستان سعودی به عنوان یک رویه به نفرت پراکنی نه فقط علیه ایران، بلکه علیه تمامی شیعیان مشغول هستند. اقدام منفور گردن زدن اخیر شیخ نمر النمر، با فاصله کوتاهی بعد از نطق نفرت پراکنانه خطیبی در مسجدالحرام علیه شیعیان صورت گرفت که در اوایل سال 94 در خطبه دیگری گفته بود: "مخالفت ما با شیعه و عملیات انتحاری ما علیه آنها تا زمانی که روی زمین هستند، از بین نخواهد رفت."

با وجود این مسائل، ایران، با اطمینان از قدرت خود، اقدام تلافی جویانه‌ای علیه عربستان سعودی انجام نداده و از قطع - و یا حتی کاهش سطح - روابط دیپلماتیک خود با این کشور خودداری کرده بود. پاسخ ما تاکنون همراه با خویشتن داری بوده است؛ ولی صبر و تحمل یکطرفه دوام ندارد.

ایران تمایلی به افزایش تنش در منطقه ندارد. ما باید برای مقابله با تهدید افراطیون متحد باشیم. رییس جمهور و اینجانب، از اولین روزهای پس از انتخاب ایشان، چه به صورت عمومی و چه خصوصی، آمادگی خود را برای گفت‌وگو، اشاعه آرامش و مبارزه با افراطی گری بی ثبات کننده اعلام کرده‌ایم. ولی این سخن در عربستان به گوش‌هایی ناشنوا برخورده است.

سران سعودی می‌بایست یک انتخاب انجام دهند: آنها می‌توانند به حمایت از افراط گرایان و اشاعه نفرت فرقه‌ای ادامه دهند، یا می‌توانند گزینه ایفای یک نقش سازنده برای ثبات در منطقه را انتخاب کنند. ما امیدواریم عقلانیت حاکم شود

 

 Mohammad Javad Zarif: Saudi Arabia’s Reckless Extremism

Foreign Minister Mohammad Javad Zarif in an article sent to the American New York Times on Sunday stressing that the Saudi regime has to choose between supporting extremists or promoting regional stability.

The full text of his OP-ED reads:

 

THE world will soon celebrate the implementation of the landmark agreement that resolves the unnecessary, albeit dangerous, crisis over Irans nuclear program. All parties hoped, and continue to believe, that the resolution of the nuclear issue would enable us to focus on the serious challenge of extremism that is ravaging our region - and the world.

President Rouhani has repeatedly declared that Irans top foreign policy priority is friendship with our neighbors, peace and stability in the region and global cooperation, especially in the fight against extremism. In September 2013, a month after taking office, he introduced an initiative called World Against Violence and Extremism (WAVE). It was approved by consensus by the United Nations General Assembly, giving hope for a farsighted global campaign against terrorism.

Unfortunately, some countries stand in the way of constructive engagement.

Following the signing of the interim nuclear deal in November 2013, Saudi Arabia began devoting its resources to defeating the deal, driven by fear that its contrived Iranophobia was crumbling. Today, some in Riyadh not only continue to impede normalization but are determined to drag the entire region into confrontation.

 

Saudi Arabia seems to fear that the removal of the smoke screen of the nuclear issue will expose the real global threat: its active sponsorship of violent extremism. The barbarism is clear. At home, state executioners sever heads with swords, as in the recent execution of 47 prisoners in one day, including Sheikh Nimr al-Nimr, a respected religious scholar who devoted his life to promoting nonviolence and civil rights. Abroad, masked men sever heads with knives.

 

Let us not forget that the perpetrators of many acts of terror, from the horrors of Sept. 11 to the shooting in San Bernardino and other episodes of extremist carnage in between, as well as nearly all members of extremist groups like Al Qaeda and the Nusra Front, have been either Saudi nationals or brainwashed by petrodollar-financed demagogues who have promoted anti-Islamic messages of hatred and sectarianism for decades.

 

The Saudi strategy to derail the nuclear agreement and perpetuate - and even exacerbate - tension in the region has three components: pressuring the West; promoting regional instability through waging war in Yemen and sponsoring extremism; and directly provoking Iran. Riyadhs military campaign in Yemen and its support for extremists are well known. Provocations against Iran have not grabbed international headlines, primarily thanks to our prudent restraint.

 

The Iranian government at the highest level unequivocally condemned the assault against the Saudi embassy and consulate in Tehran on Jan. 2, and ensured the safety of Saudi diplomats. We took immediate measures to help restore order to the Saudi diplomatic compound and declared our determination to bring perpetrators to justice. We also took disciplinary action against those who failed to protect the embassy and have initiated an internal investigation to prevent any similar event.

 

By contrast, the Saudi government or its surrogates have over the past three years directly targeted Iranian diplomatic facilities in Yemen, Lebanon and Pakistan - killing Iranian diplomats and locals. There have been other provocations, too. Iranian pilgrims in Saudi Arabia have endured systematic harassment - in one case, Saudi airport officers molested two Iranian boys in Jeddah, fueling public outrage. Also, Saudi negligence was to blame for the stampede during the recent hajj, which left 464 Iranian pilgrims dead. Moreover, for days, Saudi authorities refused to respond to requests from grieving families and the Iranian government to access and repatriate the bodies.

 

This is not to mention the routine practice of hate speech not only against Iran but against all Shiite Muslims by Saudi Arabias government-appointed preachers. The outrageous beheading recently of Sheikh Nimr was immediately preceded by a sermon of hatred toward Shiites by a Grand Mosque preacher in Mecca, who last year said that "our disagreement with Shiites will not be removed, nor our suicide to fight them" as long as Shiites remained on the earth.

 

Throughout these episodes, Iran, confident of its strength, has refused to retaliate or break - or even downgrade - diplomatic relations with Saudi Arabia. We have until now responded with restraint; but unilateral prudence is not sustainable.

 

Iran has no desire to escalate tension in the region. We need unity to confront the threats posed by extremists. Ever since the first days after his election, the president and I have indicated publicly and privately our readiness to engage in dialogue, promote stability and combat destabilizing extremism. This has fallen on deaf ears in Saudi Arabia.

The Saudi leadership must now make a choice: They can continue supporting extremists and promoting sectarian hatred; or they can opt to play a constructive role in promoting regional stability. We hope that reason will prevail.

 

 


١٣:٢٢ - دوشنبه ٢١ دی ١٣٩٤    /    شماره : ٣٧٤٩٠٥    /    تعداد نمایش : ٤٢٧



خروج




صفحه اصلي | تقویم | سرود ملی | رواديد الكترونيك | اطلاعات تماس | تماس با ما | گالری تصاویر | نقشه سایت | جستجو